Mijn verslag
Voetbal in de Balkan zit altijd vol verrassingen, maar hier in het Asim Ferhatovic Hase Stadion ging alles eigenlijk redelijk volgens verwachting. Goedkope kaartjes, fanatieke ultra’s achter het doel en de thuisploeg met een afgetekende zege in een wedstrijd waarbij de backdrop soms mooier was om te bekijken dan het voetbal (4-0).
Vanochtend was ik nog in Mostar, waar het een Mediterraans klimaat is met temperaturen boven de 20 graden. Na een busrit van zo’n 2,5 uur door de bergen kwam ik aan in een kouder en natter Sarajevo, waar het Olympisch Stadion van de Winterspelen in 1986 nu één van de grootste ploegen in het Bosnische voetbal huisvest. Het stadion is een ouderwetse bak. Vanaf de buitenkant zie je bijna niet hoe groot het is, omdat het veld eigenlijk in een kuil ligt. De sintelbaan en de ovaalvormige tribune zonder extra ringen geeft dat klassieke beeld extra kracht.
Ik besluit helemaal boven in de tribune te blijven en inspecteer het stadion en de omgeving. Overal zie je betonrot en wapening die door het beton heen steekt. De stoeltjes zijn vies, kapot en er komt onkruid uit. Tijdens mijn wandeling aan de bovenkant van de tribune moet ik opletten dat ik niet door een gat naar beneden val. Voor me loopt een Nederlands gezin voorbij die klagen over de kwaliteit, maar ik voel me helemaal thuis. Het is zo anders dan in Nederland dat het leuk is. Overigens is het uitzicht ook totaal anders dan in Nederland. Aan alle kanten van het stadion zie je de bergen met daarop verschillende huizen. Omdat de zon gedurende de wedstrijd ondergaat levert het prachtige foto’s op. Samen met de historie (en de nog zichtbare sikkel waar de Olympische vlam ooit brandde) maakt dat dit echt één van de vetste stadions is waar ik geweest ben. Jammer dat er maar 1000 mensen aanwezig zijn.
FK Sarajevo was in het Joegoslavische tijdperk echt nog een grootmacht. Ze wonnen onder andere de Joegoslavische competitie in 1967 en 1985. Na de Bosnische oorlog is het voetbal in deze regio wat minder groot geworden. FK Sarajevo is de huidige bekerhouder in Bosnië en Herzegovina, maar plaatste zich deze eeuw nog nooit voor een Europees hoofdtoernooi. Tegenstander Sloga Doboj heeft geen fans meegenomen en vecht tegen degradatie, dus een vijandige sfeer is er ook niet. Ik geniet enorm van de ondergaande zon en zie zo nu en dan een redelijke aanval van FK Sarajevo. Het niveau in Bosnië en Herzegovina is echt vrij laag, en de 4-0 overwinning van FK Sarajevo maakt niet heel veel indruk op mij en de mensen om mij heen. Sarajevo staat op een eiland in de competitie, met Borac Banja Luka en Zrinjski Mostar heel ver voor hun en de rest op verre achterstand. Dat betekent dat FK Sarajevo de Conference League voorronde in zal gaan. Ik denk niet dat ze met deze selectie veel kans maken om zich binnenkort wel voor een Europees hoofdtoernooi te plaatsen, maar zal ze dat wel van harte gunnen. Ik zag namelijk dat de toeschouwersaantallen in Europees verband echt enorm omhoog schieten, met soms wel 15000 bezoekers.
Ook hier is veel corruptie in de competitie en dus zijn veel mensen de verbinding met het voetbal kwijt. De oude mannetjes die wel op de tribune zitten zijn enorm vriendelijk en gepassioneerd, en spreken me aan over het gespeelde spel. Na deze trip ben ik nog blijer dat Bosnië en Herzegovina het WK heeft gehaald, en dat ik het unieke land met eigen ogen heb mogen leren kennen.
