Mijn verslag
Éénentwintig uur rijden was het voor de gasten van Tobol uit Kostanay. Het zegt alles over de omvang van dit voormalige sovjetland. Toch kwamen er honderden uitfans op de wedstrijd af. De fans werden niet teleurgesteld, want een swingend Tobol legde een pover, vermoeid ogend Kairat simpel over de knie.
Kazachstan staat qua landoppervlakte in de top 10 landen van de wereld. Vroeger hoorde het bij de Sovjet Unie, waardoor ze na de uiteenvalling mochten kiezen of ze bij de UEFA of AFC wilden horen. Omdat er meer geld in UEFA zat, zijn ze voor die optie gegaan. Op clubniveau is dat een slimme keuze, m.b.t. het kwalificeren voor nationale eindtoernooien is het wat minder slim.
Kairat plaatste zich vorig jaar wel voor de Champions League, wat een enorme stunt was. Het heeft de club enorm veel populariteit opgeleverd. Ik maak met mijn vader een reis door Centraal Azië, en wilde in het kader van de UEFA55 per sé een duel in Kazachstan zien. Kairat is een leuke club, maar door het succes is het allemaal wat minder obscuur. Een ticket kan je alleen in de fanshop kopen, waar men je op een aparte toeristentribune zet. We kwamen naast Filemon Wesselink terecht, dus we konden vaarwel zeggen tegen een echt typisch Kazachse ervaring.
Toch was het echt geweldig, al ruim voor het duel gingen we naar het Ortaliq Stadion, waar we buiten heel ander publiek zagen dan elders in Europa. Er waren enorm veel gezinnen en veel jonge kinderen die samen naar de wedstrijd gingen. Eenmaal binnen maakten we foto's van de mooie backdrop vlak voor de zon onderging en waren we benieuwd naar het belangrijke duel.
Omdat men in Kazachstan een zomercompetitie heeft, zijn er nu nog maar zes duels te spelen in de Premjer Ligasy. Kairat mag dit inhaalduel niet verliezen, want dan is het de koppositie kwijt aan Ordabasy uit Shimkent.
Al snel in het duel merkten we dat Kairat vleugellam was en dat Tobol (dat nergens voor speelt) hier echt graag wilde winnen. Via een strafschop werd het dan ook terecht 0-1. Kairat had echter maar één grandioze aanval nodig om weer op gelijke hoogte te komen.
Het leidde tot veel vreugde bij de echt best fanatiek zingende en klappende supporters. De Ultra's Almaty maakten negentig minuten lang sfeer. Ons hoogtepunt echter was een man in pak die negentig minuten lang de tribune op en af liep en een lied inzette. De man was heel enthousiast waardoor het fanatisme echt aansloeg op het publiek op de hoofdtribune, zelfs de toeristen deden mee.
Nog voor rust maakte Milovanovic de 1-2 voor Tobol na een nog betere aanval dan de eerdere goal. Na de thee merkten we dat Kairat simpelweg niet fit genoeg was om echt tot gevaar te komen, alle Europese duels en inhaalwedstrijden leken zijn tol te eisen. De overwinning voor Tobol bleef daarmee onbedreigd, en via Lisakovich en Guerra eindigde dit duel zelfs in 1-4.
Ik ben heel blij dat ik dit duel gezien heb. Niet alleen omdat ik met Kazachstan nu voetbal in een bijzonder UEFA-land heb gezien, maar ook omdat ik qua energie en support rondom dit duel echt een unieke ervaring heb gehad. Na Kazachstan zijn we via Kirgizië en Tadjikistan (helaas zonder duels) naar Oezbekistan gereisd.
