Mijn verslag
Mijn allereerste wedstrijd in Spanje was die van Espanyol tegen Levante. Van buiten was het stadion niet veel bijzonders, maar van binnen klopte alles. Het stadion was groot en bijna vol (inclusief uitvak), de sfeer was super en de thuisploeg won behoorlijk eenvoudig met 3-0.
Na mijn avontuur van gisteren in Andorra stond de bus al vroeg op de stoep om me naar een snikheet Barcelona te brengen. Zo’n drie uur verder stond ik op de luchthaven met een rugtas en een fietskoffer. Een korte metrorit later kon ik inchecken in mijn hostel en naar het centrum gaan. Het was mijn allereerste keer op het vasteland van Spanje en dus ook mijn eerste keer in Barcelona. Het viel me direct op dat de stad enorm toeristisch was, toch vond ik de straatjes en gebouwen erg leuk. Ik zou nog wel eens terug willen naar Barcelona.
Voor Espanyol is het relatief eenvoudig aan kaartjes komen voor de “normale” wedstrijden. Voor 35 euro zat ik in de hoek van het stadion (vak 230). De hoek van het stadion is vaak het goedkoopst qua tickets maar ik heb het er altijd prima naar mijn zin. Je hebt goed zicht op de ultra’s en op het uitvak (ik zorg altijd dat het uitvak diagonaal tegenover me zit). Met de metro is het stadion ook goed te bereiken en doordat het station aan mijn kant zat, kon ik na de wedstrijd direct terug naar mijn hostel gaan zonder wachttijd.
De wedstrijd begon om 19 uur, en rond 18 uur kwam ik aan op het metrostation. Als een echte Spanjaard wilde ik het stadion zo laat mogelijk binnengaan, maar ondanks mijn late aankomsttijd mislukte dit toch. Er is simpelweg weinig te zien en te doen rondom het stadion. De buitenkant is vrij generiek en zonder de duizenden mensen met voetbalshirts buiten zou het amper opvallen dat hier de eerste speelronde in de La Liga is. Wel was er een fanzone waar het erg druk was. Rond 18:35 betrad ik het stadion en bestelde ik een hotdog menu. Ondanks dat ik slechts een kwartier voor de aftrap op mijn stoel zat was er bijna nog niemand aanwezig in het stadion. Toch trapten we de wedstrijd af met een bijna volledig gevuld RCDE Stadium.
De wedstrijd zelf was vrij eenzijdig, Espanyol was vooral zonder bal veel beter dan Levante en kwam vrij vroeg op voorsprong. Levante was op hun beurt aan de bal weer machteloos en zo leek de wedstrijd wel redelijk naar de kant van Espanyol te vallen. In een iets betere fase van de bezoekers stond het ineens 2-0 voor Espanyol. Roberto Fernandes scoorde zijn tweede doelpunt van de middag. In de tweede helft was Espanyol opnieuw de bovenliggende partij en zette Dolan de verdiende 3-0 op het bord. Door deze zege gaat Espanyol nu aan de leiding in La Liga. De enige tegenvaller is dat ik hoopte dat Arriaga uit Honduras bij Levante zou meespelen, maar dit gebeurde niet en dus laat het toevoegen van dit land aan mijn spelerspaspoort nog even op zich wachten.
Ik kijk enorm positief terug op deze groundhop. Voor een zeer goed betaalbaar bedrag kom je in een prima stadion waar de sfeer echt top is. Ook vind ik Espanyol leuk omdat hier échte voetbalfans komen en bijna geen toeristen. Mensen begroeten elkaar op de tribune en moedigen de ploeg zeer fanatiek aan. Vrij regelmatig zong het hele stadion mee met de songs van de ultra’s. Je merkt dus echt dat het publiek hier als één man achter de ploeg staat. Ik had bij Spaans voetbal een wat mindere sfeer verwacht, waarbij men alleen passie toonde als de scheidsrechter een verkeerde beslissing maakte, maar niks was minder waar. Er werd echt op het spel gereageerd en toch werd er ook 90 minuten lang gezongen. Kortom, op een weekendtrip naar Barcelona is het zeer aan te raden om naar Espanyol te kijken!
