Mijn verslag
Na mijn vlucht van Boekarest naar Tel Aviv had ik amper tijd om bij te komen, want er stond meteen een kwartfinale beker op het programma, namelijk Maccabi Jaffa – Maccabi Tel Aviv. In Israël zijn er enorm veel teams die stadions met elkaar delen, en dat geldt ook voor Maccabi Jaffa en Maccabi Tel Aviv. Zij spelen allebei in het Bloomfield Stadium (net als Hapoel Tel Aviv trouwens). Maccabi Jaffa speelt op het tweede niveau en heeft amper fans, dus voelden ze de kassa rinkelen en hebben ze driekwart van het stadion aan Maccabi Tel Aviv beschikbaar gesteld. Het leidde tot zo’n 11000 “uitfans”. Overigens was dit mijn eerste Israëlische potje ooit, en doordat je Hebreeuws van rechts naar links moet lezen leek het zelfs op het scorebord alsof Maccabi Tel Aviv thuis speelde.
Van buitenaf ziet het stadion er best uniek uit. Het heeft een vorm van een soort ruimteschip en is gelegen in een wijk met huizen. Als je bij Old Jaffa naar de Clock Tower loopt, kan je een mooi uitzicht van bovenaf op het stadion krijgen. De sfeer in het stadion was ook schitterend. De gezangen van Maccabi Tel Aviv hebben een mix van Argentijns, Grieks en Italiaans en gaan 90 minuten lang zo door. Mijn contactpersoon vertelde dat het qua sfeer nu nog wel meeviel omdat het een simpel potje tegen een laagvlieger op een doordeweekse avond was, maar ik was verkocht. Ik heb enorm genoten van alles en iedereen op de tribune, en van het zwaaien met de armpjes zoals ze dat in Argentinië doen. Jaffa maakte overigens geen schijn van kans, onder andere door twee treffers van Sahiti won Maccabi Tel Aviv met 0-5. Hierdoor plaatste de ploeg zich voor de halve finale van de Israëlische beker, die ze later ook zouden winnen. Ik vond het best knap dat Tel Aviv zo dominant was tegen een ploeg waarvan je verwacht dat ze de wedstrijd van de eeuw zouden spelen.
Wie een unieke ervaring wil in een prachtig, modern land moet zeker eens groundhoppen in Israël. De mensen zijn er intens vriendelijk en vertellen je vol trots over hun club. Ook is er een enorme saamhorigheid, zeker sinds 7 oktober. De mensen bij Maccabi Tel Aviv sloten me meteen in hun hart en nodigden me direct voor een volgend potje uit. Ik sta in ieder geval te popelen om snel weer te gaan, ook vanwege de geweldige cultuur, natuur en ecologische diversiteit die het land te bieden heeft.
