Mijn verslag
Het Wereldkampioenschap voetbal is slechts een jaar weg, en vrij spoedig zullen we te weten komen of Nederland daarbij is. De wedstrijd tegen Polen werd in de Kuip gespeeld, en een wedstrijd aldaar waar de belangen groot zijn zag ik maar wat graag!
Samen met drie studiegenoten konden we na de college’s een trein van een minuut of 15 nemen om uiteindelijk in de Kuip plaats te nemen. Door mijn clubcard lukte het me gemakkelijk om plaats te nemen op de steigertribunes die direct achter de dug-outs zitten. Er zijn veel voordeel aan deze plekken: doordat de tribune niet steil is is het ongeschikt voor kinderen; als je de laatste rij boekt kan je staan tijdens de wedstrijd; en de prijs is ook laag in vergelijking met andere stoelen (we betaalden 35 euro per persoon).
Het stadion was naar verwachting goed gevuld met Polen, maar de sfeer vanuit Nederlandse kant viel me ook niet tegen. Dumfries zette ons op voorsprong in de eerste helft. Ik herinner me nog een mooi moment waarbij Cody Gakpo vlak bij ons in duel raakte met een Poolse verdediger. Alsof ik bij Quick Boys was begon ik Gakpo min of meer per ongeluk fanatiek toe te juichen, en ineens deed ons hele vak mee. Gakpo won het duel en bijna scoorde Nederland. Het hele stadion veerde daardoor op, als je zelf wat bijdraagt dan is een beetje sfeer zeker mogelijk. Uiteindelijk maakte Matty Cash op schitterende wijze de gelijkmaker en dus blijft het spannend of Nederland zich kan kwalificeren. Een voordeel is wel dat de uitwedstrijd tegen Finland al is gewonnen, en dat Polen al eerder punten liet liggen. Ik hou enorm van de tribune vlak bij het veld. De Kuip blijft voor mij het meest magische stadion van Nederland, alles klopt daar. Zolang het Nederlands Elftal hier wedstrijden blijft spelen blijf ik zeker terugkeren!
