Mijn verslag
Na winstpartijen tegen NAC en De Graafschap wachtte nu een uitwedstrijd in de achtste finale van de KNVB Beker. Met AZ als tegenstander was het bereiken van de volgende ronde eigenlijk een illusie, maar we werden getrakteerd op een ware thriller, inclusief kater.
Al vroeg zijn we met zo'n tweeduizend Quick Boyszers aanwezig in het AFAS Stadion. Dit is nu al mijn derde keer bij AZ, maar mijn eerste keer in het uitvak. Vanuit de Alkmaarders is er maar weinig belangstelling voor dit bekerduel, want het stadion is nog niet eens voor de helft gevuld. AZ begint ook wat zwak aan het duel, en bij vlagen doet Quick Boys niet onder voor de Eredivisionist. Overigens is de sfeer op de tribune echt fenomenaal, de tweeduizend maken een enorme herrie en leveren supersfeer. Na afloop klaagde Bazoer nogal over de vele uitsupporters. Ze hadden te veel negatieve invloed op het AZ-spel. Een jaar later zou Quick Boys nog maar met 300 man mogen komen.
In de tweede helft gebeurt het onmogelijke: Nigel Ogidi Nwankwo wordt weggestoken, en de rechtsback schiet de bal voorbij Owusu-Oduro. Ik herinner me dit moment nog als de dag van gisteren (ik schrijf dit bijna drie jaar later). De intense vreugde in het uitvak was werkelijk een once-in-a-lifetime ervaring. Ineens was ik gespannen, want nu konden we toch wel eens gaan stunten.
Lang creëerde AZ weinig tot niets, maar ineens scoorde ze twee keer. Ondanks de achterstand bleef de sfeer uitstekend, en probeerde Quick Boys waar het kon te voetballen. In minuut 97 leverde dat een corner op, wat leidde tot een nog weer mooier moment dan een half uur eerder. Leonard de Beste kopt raak uit een perfecte hoekschop en schiet ons naar de verlenging. Mensen vliegen over stoeltjes heen en weten niet meer waar ze het zoeken moeten. Ik zie mensen die in tranen zijn, echt werkelijk geweldig. Het juichen duurde ook waanzinnig lang, want de wedstrijd werd inmiddels gestaakt vanwege een bekertje bier. Later zou dit nog eens gebeuren.
In de daaropvolgende verlenging is AZ simpelweg veel beter. De professionals brengen wat sterke, frisse krachten en komen achtereenvolgens op 3-2 en 4-2. Bij de 4-2 komen wat mannen het uitvak provoceren, maar ik had sterk het idee dat het buitenspel was en maakte ze dit duidelijk. Binnen een minuut gingen deze mannen van uitlachen naar snel weglopen, want het bleef inderdaad bij 3-2.
AZ speelde alsof de buit al binnen was, maar ineens was daar toch weer Quick Boys. Een lange bal werd verkeerd geraakt door een AZ verdediger en Sem van Duijn faalde niet in de 1 tegen 1. 3-3, en dat tegen een nu veel sterker AZ. Wonderlijk genoeg haalden we de strafschoppen, maar helaas gingen die verloren. Een kwartfinale beker is daarmee door ons neus geboord. Na afloop van de wedstrijd werd Pascal Jansen van AZ overigens ontslagen, na een overwinning dus. AZ juichde ook niet na de gewonnen pingels.
Ik ben echt even heel ziek geweest van dit "verlies", maar de volgende dag nam de trots mijn emotie toch over. Quick Boys is in één klap landelijk bekend geworden en heeft een gigantische omzet aan dit toernooi overgehouden. Vol trots en met de borst vooruit kan de blik nu op de komende seizoenen.
