Mijn verslag
Het puntertje van Kluivert, de poeier van van Bronkhorst of kopbal van van Persie, het zijn allemaal iconische momenten in het voetbal. Als iemand mij vraagt wat mijn meest iconische moment ooit was dan geef ik wellicht een verrassend antwoord: de wissel van van Persie (Noppert voor van der Hart).
Nooit eerder schakelde een amateurclub drie Eredivisieploegen uit in de beker. Vandaag kan Quick Boys het onmogelijke presteren. Mijn Quick Boys... Ik verbaas me over het vertrouwen van de mensen in het dorp. Iedereen is vrij zeker dat we dit varkentje (sc Heerenveen dus) wel even gaan wassen. Quick Boys is dit seizoen fenomenaal. Onder Thomas Duivenvoorden is het voetbal echt geweldig. Ik ben enorm trots op de ploeg en het feit dat we hier staan.
Al ver voor de aftrap meld ik me met mijn vrienden op de trap, die dan al behoorlijk vol staat. Succes heeft ook een keerzijde, maar dat nemen we maar voor lief. De kassa rinkelt andermaal en dat is ook wat waard. Voor de aftrap is er een sfeeractie, en na de aftrap ook. Bij die sfeeractie na de aftrap verloor iemand zijn hand. De 8000 supporters zien hoe Quick Boys niet onderdoet voor de Eredivisionisten van Heerenveen, en bij rust staan we zelfs 1-0 voor! Neville Ogidi Nwankwo kopt een corner binnen bij de eerste paal, en ineens begin ik er ook volledig in te geloven.
Maar zoals de Engelsen zeggen, "it's the hope that kills you". Want Heerenveen komt veel sterker uit de kleedkamer, en scoort via een prachtige pegel van Sebaoui de 1-1. Er gebeuren dan nog meer eigenaardige dingen. Nicolaescu scoort 1-2, en snuit dan zijn oog er bijna uit. Het zijn horrorbeelden maar gelukkig voetbalt de Moldaviër nog. Ik sidder er nog wel eens van.
Terug naar de wedstrijd, want Lukas Hamann is in het veld gekomen. Hamann is een speler die van Nieuwenhoorn komt. Hij is lang en snel, heeft een enorme drive maar verder kan hij eigenlijk niet zo veel (dachten we). Ik ben enorm fan van Hamann, hij werkt waanzinnig hard en frommelt zich regelmatig als winnaar uit een duel. Met zijn lange stelten wint hij dan een vrije trap of krijgt hij de bal toch nog bij een medespeler. Hij is dus nu in het veld gekomen om naar eigen zeggen "oorlog te maken", een beetje paniek zaaien in de achterhoede in de hoop een goal te forceren. Hamann is een echte aankoop uit de hoed van Thomas Duivenvoorden, hij heeft op één of andere manier deze speler in de eerste klasse opgemerkt en naar Nieuw Zuid gehaald. Zodra Hamann in duel komt kan je lachen.
Van Persie (trainer van Heerenveen) merkt ook op dat Hamann in het veld staat en ziet maar één mogelijkheid: de keeper moet gewisseld worden. En dus loopt Andries Noppert (mijn held van het WK 2022) warm en vervangt hij niet veel later van der Hart. Je voelt hem wellicht al aankomen, maar nu komt dus het voetbalmoment van de eeuw voor mij. Hamann wordt diepgestuurd en rent op zijn lange Bambibenen achter de bal aan. Noppert twijfelt, komt uit en raakt Hamann. Ze spelen eigenlijk allebei de bal niet, maar de scheidsrechter wijst resoluut naar de stip. Hamann doet precies zoals ik hem zojuist heb omschreven. Hij rent, maakt oorlog, valt en wint de penalty. Noppert kan wel door de grond zakken. Na een eindeloos lange VAR-check mag Zonneveld aanleggen, en tekent hij voor de 2-2 (en belangrijker nog, zijn vierde goal in het spelerspaspoort).
Inmiddels is het erg mistig geworden op Nieuw Zuid en vangt de spannende verlenging aan, waarin nog één keer gescoord wordt. Levi van Duijn (uit Katwijk) schiet raak (assist van Hamann), en Quick Boys gaat door. Vooral tijdens de 2-2 ging ik echt helemaal los. Zo erg dat ik bij de 3-2 amper energie had om echt te juichen en te beseffen wat er gaande was. Dat besef was volledig terug toen ik duizenden mensen het veld op zag rennen en feest zag vieren met de spelers. Zelf ben ik ook het veld op gegaan en maakte ik een foto met mijn held: Lukas Hamann.
Nu, twee jaar later, moet ik nog vaak denken aan Hamann die naar de bal ging. Het gebeurde recht voor mijn ogen, je voelt en weet precies wat er gebeurt zodra die bal er komt. Noppert te laat, en Hamann naar de grond. Dat is voor mij het allermooiste Quick Boys moment ooit. Dat we ook nog doorgingen heeft dat moment uiteraard alleen maar specialer gemaakt. Dit seizoen gaat nooit meer beter worden, maar ik heb echt van elke seconde genoten.
