Mijn verslag
Stortregen en onweer konden mijn geluk niet tegenhouden: het affiche tussen FC Andorra en AD Ceuta was op veel manieren bijzonder en was voetballend ook nog eens één van de meest attractieve wedstrijden die ik ooit zag (5-1).
Een vriend van me woont in Andorra, en dus stond mijn trip naar hem toe al een aantal maanden vast. Elke dag checkte ik of de wedstrijden in de Segunda Division al uit waren. Helaas zou de competitie in Andorra pas veel later beginnen, en dus was FC Andorra voor nu de enige kans voor mij om dit nieuwe land af te vinken. Ook omdat de heen- en terugwedstrijd van Inter Club d’Escaldes – Flora Tallinn in de Conference League door een voor mij onverklaarbare reden omgedraaid werd. Toch kreeg ik geen spijt van mijn trip, want ik kon het niet geloven toen ik zag welke wedstrijd ik zou gaan zien: FC Andorra – AD Ceuta.
De wedstrijd werd gespeeld in het Estadi de la FAF Encamp, gelegen op een tiental kilometers van de hoofdstad. Door de ligging in een dal zijn de uitzichten adembenemend, ook omdat er huizen direct achter het stadion zichtbaar zijn. Kaartjes waren eenvoudig aan de deur te halen. Achter het doel kon je al voor 10 euro zitten, maar wij kozen vanwege de stortregen voor een plekje op de overdekte hoofdtribune (25 euro). Overigens staat FC Andorra erom bekend dat je voor 85 euro al een seizoenskaart kunt kopen, dat zijn nog eens prijzen. Het stadion is te bereiken door bus L2 vanuit Andorra La Vella te nemen. Deze bus kost 1,90 (cash betalen!) en rijdt tot ongeveer 22 uur. Met de auto kun je voor 5 euro direct achter het stadion parkeren.
Het is pas de derde ontmoeting tussen deze twee ploegen. FC Andorra speelt zijn thuiswedstrijden dus in een ander land dan Spanje, terwijl Ceuta gelegen is op het Afrikaanse continent. Voor een geografie-goeroe als ik was dit dus echt een bijzonder duel. Twee weken voor de ontmoeting tussen beide ploegen kwam Ceuta nog internationaal in het nieuws omdat tienduizenden migranten vanuit Marokko de oversteek maakten. Deze gebeurtenis was op de tribune terug te zien, waar zo’n honderd uitfans een spandoek lieten zien waar werd opgeroepen de stad te verdedigen.
Op het veld verdedigde Ceuta in ieder geval dramatisch, want het kreeg vijf doelpunten om de oren. De bezoekers raakten in de eerste paar minuten nog de paal, maar vooral in de tweede helft werd Ceuta volledig overlopen. De Tricolores swingden erop los en legden echt heel goed voetbal op de mat, tot grote vreugde van de fanatieke aanhang, die door de regen direct naast ons was komen zitten. De meest opvallende verschijning was een vrouw die bij elke beslissing van de schedsrechter heel hard schreeuwde, het leverde veel lol op de tribune op.
Na een geniale invalbeurt van Nacho Quintana (2 goals) en een slotakkoord van een andere invaller (Álex Calvo) kon het publiek tevreden naar huis. Ik had vooraf hoge verwachtingen bij FC Andorra, en eigenlijk zijn die verwachtingen alsnog overtroffen. In veel opzichten deed deze wedstrijd me aan die van FC Vaduz denken die ik vier jaar geleden zag. Toen was ik ook in een vrij leeg stadion met regen en onweer en een thuisploeg uit een microstaat die een belangrijke overwinning boekte. Ik had al een zwak gekregen voor FC Andorra en weet zeker dat ik de uitslagen van deze ploeg zal blijven bekijken. Hopelijk promoveren ze ooit naar La Liga, want wie wil nou niet zien dat FC Barcelona of Real Madrid neerstrijkt in Encamp!
