Mijn verslag
De laatste wedstrijd van onze trip naar Tsjechië en Polen was er eentje naar dé club waar Lewandowski ooit begon met voetballen: Lech Poznan. Tijdens het duel in het Enea Stadion zorgden de ultra's voor een geweldige sfeer met meerdere tifo's die de volledige korte zijde bestreken.
Echt ver rijden was het niet vanuit Wroclaw naar Poznan. De stad is echt wel een stukje minder mooi dan Wroclaw, mede doordat het grote plein volledig overhoop is gehaald. Gelukkig viel hier rondom het stadion wel weer veel meer te beleven. Lech Poznan is namelijk de spoorwegclub van het land. "Kolejorz" is de bijnaam van de club, wat dus "spoorwegman" betekent. De tegenstander is het kleine Radomiak Radom, dat nog een redelijk gevuld uitvak had.
Voor de aftrap van het duel werd al een gigantisch spandoek uitgerold, en na de rust werden er meerdere fakkels afgestoken door de harde kern, die in het blauw en wit waren gehuld en allerlei zangen en sprongen op commando deden. Ik noem het Poolse voetbal soms ietwat gekscherend een toneelstuk, want als ultra moet je je echt aan strakke richtlijnen houden. Hierdoor voelt het allemaal wat minder puur, maar de passie straalt er alsnog vanaf ondanks dat het prachtige stadion niet is uitverkocht.
Tijdens de wedstrijd neem ik regelmatig de tijd om het mooie stadion in me op te nemen en terug te kijken op onze prachtige trip. Ook deze wedstrijd was weer een parel, en het fenomenale Poznan maakte dat ik dit eigenlijk mijn favoriete vink van de trip vond. De wedstrijd was vrij standaard, met Lech Poznan dat 2-0 won van Radomiak Radom. Tevreden aten we nog wat pierogi om een dag later de lange reis naar huis te maken. Polen is een schitterend land. Het is er goedkoop, veilig en de steden zijn er prachtig. We zijn er maar kort geweest, maar kunnen het dus absoluut aanraden!
