Mijn verslag
Op een schitterende zomerdag stapte ik uit bij de Hauptbahnhof van Darmstadt. De lokale voetbalclub viel mij op toen ze in 2023-24 in de Bundesliga speelden. Het Merck-Stadion am Böllenfalltor viel mij op door de vier klassieke tribunes en de bosrijke omgeving, maar ook de stad viel me totaal niet tegen.
Vroeg in de ochtend genoot ik van mijn ontbijt in het hotel in Frankfurt en maakte ik me klaar voor een lange dag met twee voetbalwedstrijden. Het initiële idee was om naar FSV Mainz tegen Köln te gaan, maar ik onderschatte de creatieve methodes waarop de bezoekende fans aan kaarten komen, en zo was die wedstrijd ineens uitverkocht. Misschien maar goed ook, want het was een race tegen de klok en tegen de treinvertragingen geworden om op tijd in Mannheim te zijn voor mijn tweede duel. Daarbij ben ik nu van mening dat SV Darmstadt 98 sowieso een aantrekkelijkere club is om te bezoeken dan Mainz.
Zodoende nam ik de trein naar Darmstadt Hauptbahnhof, waarna ik op een mooie zomerdag een wandeling door de stad maakte. Darmstadt is de “City of Science” en huisvest ook grote technische universiteiten. Het is dus een echte studentenstad. Ook was het er erg schoon en netjes en had de stad wat mooie gebouwen. Ik genoot zo erg dat ik bijna nog moest haasten om op tijd bij de vroege aftrap van de wedstrijd te zijn om 13:30.
Darmstadt is een vrij anonieme club dat vrijwel altijd op het tweede niveau van Duitsland speelt. Deze eeuw heeft “Die Lillien” slechts drie keer op het hoogste niveau gespeeld, waarvan de laatste keer in 2023. Ik meen me te herinneren dat ik op YouTube een video over de club en de sfeer zag en sindsdien stond Darmstadt op mijn lijstje van clubs die ik graag nog eens zou bezoeken. Het stadion ligt naast een bos, waardoor het uitzicht over de kleine tribune met fanatieke supporters perfect is. Mijn kaartje kocht ik, met hulp van de emailservice van Darmstadt, voor 35 euro achter het doel, meer keuze had ik niet. De wedstrijd was sowieso uitverkocht.
Omdat ik vanaf de oostkant aan kwam lopen, volgde ik de menigte door het bos richting het stadion. Pas na een flink eind lopen kwam ik erachter dat ik rechtstreeks naar het uitvak aan het lopen was, want er was geen Darmstadt-supporter te zien. Het was een leuke wandeling, maar het duurde wel even voordat ik terug was en helemaal naar de andere kant van het stadion kon lopen. Toch was ik nog ruim op tijd aanwezig en kon de voorpret beginnen.
De tribune waar ik zat was een soort steigertribune. De stoeltjes waren vrij krap maar dat gaf ook weer een leuke ambiance. Ik had goed contact met mijn buurman naast me, de thuisploeg kwam vroeg op voorsprong maar wij zagen direct dat het buitenspel was en konden erg lachen om de mensen om ons heen die dat niet doorhadden. Rechts van mij was de moderne hoofdtribune. De hoofdtribune bestond uit twee lagen en een mooie VIP-sectie bovenin. Aan de overkant was een tribune die een beetje leek op de hoofdtribune, en waar de uitsupporters van Hertha BSC zaten. Zij zorgden 90 minuten lang voor een geweldige sfeer, maar ook de ultra’s van Darmstadt stelden niet teleur. Op de Südtribune bleef het geluid goed hangen door het lage dak.
De wedstrijd zelf was best leuk om te zien, ookal vielen er geen doelpunten. Na afloop van het duel kon ik direct de metro vanuit het stadion nemen en zo stond ik op tijd klaar op het station om naar mijn tweede wedstrijd van de dag af te reizen.
