Mijn verslag
Het is inmiddels een vrij bekend recept voor me: een weekendtrip naar Duitsland waarbij je dan op de terugweg langs een club in het Ruhrgebied kan gaan. De keuze was niet groot, en dus was het eindelijk tijd om Fortuna Düsseldorf eens af te vinken. In het IKEA-achtige stadion beleefden we een verrassend leuke middag vol bijzondere wendingen en een ongebruikelijke eindstand (2-5).
Door de vroege aftrap van 13:30 waren we vroeg opgestaan in Hannover. Na een uur of drie rijden konden we parkeren op een megaparking en stapten we met honderden supporters van Hertha BSC uit om naar het stadion te gaan. De Merkur Spiel Arena (zoals het door sponsorredenen heet) ligt middenin een soort Jaarbeurs-achtige locatie, inclusief groot treinstation. Een rondje om het stadion leert ons dat er eigenlijk heel weinig te zien is. Daar waar de clubkleuren en andere symbolen van clubs uit Duitsland vrijwel overal terug te zien zijn, vinden we hier op de buitenkant van het stadion enkel een lachend zonnetje.
Zonder al te grote verwachtingen gingen we dan maar naar binnen, waar we een lekkere bratwurst hebben gekocht. Van binnen zag het stadion er in ieder geval erg groot uit. Het is ook een modern stadion, want het dak kan dicht. We zaten weeral in een hoek (goedkoopst, 24 euro per kaart) en hadden goed zicht op de ultra’s. Van tevoren was er een mooi eerbetoon voor de onlangs overleden keeper Georg Koch. De bijna 40000 toeschouwers werden getrakteerd op een spektakelstuk, waarbij de thuisploeg al na vier minuten op voorsprong kwam. Een man met bivakmuts ontstak een fakkel en zwaaide vrolijk. Maar toen hij klaar was met fakkelen liep hij samen met een maat naar onze hoek toe. Ze hadden een spandoek mee en kropen samen onder het spandoek. Vervolgens kwam die maat met de fakkelaar onder het spandoek vandaan. Een slimme methode, zij het niet dat de twee door het dragen van een verschillende broek nog perfect uit elkaar te houden waren. Al denk ik niet dat ze er echt moeilijk over deden daar bij Düsseldorf.
Düsseldorf begon aanvallend en creëerde best wat kansen, maar ineens draaide alles om. Mede door een fenomenale Fabian Reese stond het bij rust ineens 1-4 en was het afgelopen met de pret. Alleen de Hertha-supporters en het zonnetje op de gevel lachten nog. Na rust deed voormalig Zwitsers international Cedric Itten nog iets terug, maar de eindstand werd door Hertha op 2-5 gezet. Inmiddels is bekend dat Düsseldorf direct is gedegradeerd naar de 3. Liga op één doelpunt van de playoffs en op twee doelpunten van directe handhaving. Ik denk dat menig supporter nog wel even wakker heeft gelegen van dit onnodig forse verlies. Voor Hertha maakte het allemaal niet meer zoveel uit, zij begonnen slecht aan de competitie en speelden voor een ereplek. De 2. Bundesliga blijft een waanzinnige competitie om voetbal te kijken, met enorme achterbannen en spannende apotheosen, dat bleek ook hier maar weer.
