Mijn verslag
Het horen van de Champions League hyme was iets wat mij nog niet eerder overkomen was. Ik bezocht al vaker wedstrijden in zowel de Europa- als de Conference League, en vanavond was het dan eindelijk tijd voor het milardenbal in een absolute kraker in de groep des doods: Dortmund - AC Milan.
De Champions League van 2023/2024 was de laatste editie waarin in groepen van vier werd gespeeld. Dortmund en Milan speelden ook nog tegen Newcastle United en Paris SG, een absolute groep des doods dus. Opvallend is dat in landen als Duitsland en Engeland de competities vaak populairder zijn dan de Champions League, en dus lukte het om vrij makkelijk aan relatief goedkope kaarten (ik geloof dat ze nog wel een stuk of 50 euro waren) te komen voor dit topaffiche. De randzaken waren dus allemaal super, en met Malen en Reijnders in de basis hoopten we op een goed duel.
Die kwam er helaas niet, want de wedstrijd kwam pas laat los. Beide teams kregen kansen op de winst maar scoorden niet. Het Signal Iduna Park is een absolute parel en ik ben blij hier geweest te zijn. De sfeer was geweldig, zowel vanuit de Gelbe Wand als vanuit het Italiaanse uitvak. Het was echt een voorrecht om bij dit duel aanwezig te zijn. Later zou Dortmund zelfs de finale van de Champions League halen, wat een opvallende statistiek opleverde. In het seizoen 23/24 ben ik namelijk precies naar één duel geweest in alle drie de UEFA competities. Bij alle drie de keren bleek de thuisploeg uiteindelijk een verliezend finalist van dat toernooi te zijn.
