Mijn verslag
Een droom was het van één van mijn vrienden. Hij wilde ooit een wedstrijd van Glasgow Rangers bijwonen. De club doet het niet geweldig de laatste jaren, en dus was het goed te doen om kaartjes te kopen voor de wedstrijd tegen St. Johnstone. Ondanks een protest van de harde kern van Rangers genoten we van de prachtige hoofdtribune en van een klinkende zege voor de Gers.
Na een avondje in Manchester gingen we al vroeg weer op om koers te zetten richting Glasgow. Het was een flink eind rijden, maar de alternatieve potjes in Engeland waren niet heel denderend, en dus was het een mooie kans om naar Rangers te gaan. Van kinds af aan heb ik al een duidelijke voorkeur voor Rangers, en dat geldt ook voor mijn maat en broer die meewaren. We hoopten dus op een prachtig duel.
Ibrox is echt een iconisch stadion, vooral door de prachtige hoofdtribune gemaakt door Archibald Leitch. Ik heb tijdens de wedstrijd regelmatig naar deze constructie gekeken. Wel is het Schots voetbal ietwat aan het achteruit gaan, want Celtic domineert en na Rangers blijft er weinig meer over. Door het gebrek aan concurrentie merk je dat de teams het in Europa ook vrij slecht doen. Ga er maar aanstaan als Rangers zijnde, je concurreert eigenlijk met maar één ploeg en dat is ook gelijk je aartsrivaal. Met minder dan een kampioenschap neemt niemand genoegen, terwijl je qua budget eigenlijk niet tegen Celtic op kan boksen. Europees gezien was het ook drama, en dus protesteren de beren vandaag.
Door de protestactie was er geen gezang vanaf de tribunes en was de sfeer haast ongemakkelijk. Ik vind het sneu om te zien hoe Rangers ervoor staat tegenwoordig. Je gunt ze alles, maar het is even niks. Elke aankoop lijkt ook te mislukken. Vandaag verliep alles echter prima, want St. Johnstone uit Perth staat echt stijf onderaan en is meer te vergelijken met een club uit League Two. Een overwinning is het enige wat men verwacht en dat gebeurt, maar daar ontvangen ze bij Rangers amper complimenten voor. Het gaat om de grote potjes en die gaan steevast verloren.
Zoals ik eerder al zei was de sfeer enorm ondermaats, en ook vanuit het uitvak kwam er helemaal geen gezang, dat viel me wel tegen. Schots voetbal is geweldig als je de juiste duels uitkiest, maar kan soms ook simpelweg teleurstellen. Een zeer schamel hoogtepunt kwam van Jack Sanders, die de 3-1 namens St. Johnstone mocht scoren. Het leidde tot een beetje banter in het uitvak, maar daarna was het stil tot het laatste fluitsignaal. Ondanks alles waren we blij met onze nieuwe vink en het zien van het stadion. Na een stevige maaltijd in Glasgow zette we terug koers naar Manchester, en namen we na een kort nachtje het vliegtuig weer terug naar huis.
